Struktura wymagań programowych stacjonarnych studiów drugiego stopnia (magisterskich) w języku polskim jest wspólna dla wszystkich kierunków i specjalności, a wymagania programowe są jednakowe dla wszystkich studentów podejmujących studia. Te same wymagania stawiane są więc zarówno absolwentom studiów pierwszego stopnia na Wydziale, jak też absolwentom innych wydziałów Politechniki Warszawskiej lub innych uczelni. Strukturę wymagań programowych dla stacjonarnych studiów drugiego stopnia przedstawiono w tabeli 1. Wymiar grup przedmiotów wyrażony jest w jednostkach dydaktycznych (jedna jednostka odpowiada zwykle 15 godzinom zajęć) i punktach ECTS.

Grupa przedmiotów podstawowych z zakresu specjalności  definiuje wymagania dotyczące podstawowej wiedzy z zakresu specjalności (wiedzy odpowiadającej poziomowi studiów pierwszego stopnia), niezbędnej dla studenta studiów drugiego stopnia w danej specjalności. Przedmioty z tej grupy mogą zostać uznane jako zaliczone na podstawie akceptacji zaliczeń uzyskanych w ramach wcześniej odbytych studiów.

Grupa zaawansowanych przedmiotów z zakresu specjalności  definiuje w istocie tę specjalność. Student ma przy tym pewną swobodę decyzji, czy dodatkowymi zaawansowanymi przedmiotami o różnym charakterze  mają być przedmioty z zakresu specjalności, przedmioty techniczne spoza zakresu specjalności, czy też np. przedmioty z zakresu zaawansowanej matematyki lub fizyki. Praca dyplomowa  polega najczęściej na samodzielnym rozwiązaniu problemu o charakterze projektowo–badawczym. Jej realizacja obejmuje więc analizę problemu opartą na studiach literaturowych, projekt metodyki badań, wykonanie i uruchomienie elementów aparatury i oprogramowania niezbędnych do przeprowadzenia badań, przeprowadzenie badań i redakcję sprawozdania z wykonanych działań. Temat pracy dyplomowej student otrzymuje od swojego opiekuna na pierwszym semestrze studiów, co umożliwia mu rozpoczęcie przygotowań do przeprowadzenia badań w ramach pracowni problemowej .

Tabela 1. Ogólna struktura wymagań programowych dla stacjonarnych studiów drugiego stopnia

Dyrektorzy instytutów dyplomujących mogą określić – dla każdego studenta przyjętego na studia drugiego stopnia do danego Instytutu – dodatkowe wymagania programowe dotyczące zaawansowanych przedmiotów o różnym charakterze, przedmiotów podstawowych z zakresu specjalności lub przedmiotów zaawansowanych z zakresu specjalności. Wymagania te nie ograniczają jednak nadmiernie możliwości indywidualizacji programu studiów.

Z chwilą przyjęcia kandydata na studia drugiego stopnia dokonywany jest transfer osiągnięć, który polega na uznaniu za zaliczone pewnej liczby jednostek dydaktycznych w poszczególnych grupach przedmiotów występujących w wymaganiach programowych studiów drugiego stopnia w wyniku akceptacji zaliczeń uzyskanych w ramach wcześniej odbytych studiów.